วันที่ 25 ต.ค นี้ เปนวันครบรอบ
1ปีที่เราคบกันมา
เทอสันยากับฉันไว้แร้วว่าจะพาไป
เที่ยวไปดูหนังไปในหลายๆที่ ฉัน
ดีใจที่มันเป็นอย่างนั้น
ดีใจที่ได้มีโอกาศจะได้ไปที่ไหนๆ
กับเทอเหมือนคนอื่น ๆ ดีใจมาก ๆ
แต่มันก็ไม่เปนอย่างนั้น ในที่สุดเท
อก็ทำตามที่เคยให้คำสันยาไว้ไม่
ได้ สำหรับฉันเรื่องแแบนี้มันเปน
เรื่องธรรมดาจนฉันรู้สึกชินชากับ
สิ่งที่เทอมอบให้กับฉันเทอไำม่เคย
รักษาสันยาที่ให้ไว้เรยสักครั้ง กี่
ครั้งแร้วที่ฉันต้องเสียน้ำตา
หลายครั้งหลายหนที่ฉันต้องเสีย
ใจเพราะเรื่องไม่เปนเรื่องที่เืทอ
ทำไว้ แต่พอมาเจอวันนี้ ฉันไม่มี
น้ำตาจะเสียอีกแร้วมันเปนยังไงก็
ต้องปล่อยให้มันเปนไปอย่างนั้น
ไม่ต้องไปใส่ใจ ไม่ต้องไปคิดมาก
เพราะถึงคิดมากเพียงใด คนที่
เสียใจก็คือฉันอยู่ดีแร้วฉันหวังว่า
วันที่ 24 ที่เลื่อนมาให้น่ะ
คงรักษาสันยาที่ให้ไว้อยุ่นะ
เพราะถ้ามันยังเปนอยู่เหมือนเดิม
เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันไม่แน่
ใจว่า"เรา"จะมีโอกาศพูดคำว่า
"รัก" ให้กันและกันฟังอีกหรือ
ป่าว...
ผู้หญิงคนนึงที่รักเทอหมดหัวใจ♥
(แต่ทำไมคนที่เสียใจคือฉันทุกที) <——[๏*๏◄]
กว่าจะปายก้อเที่ยงครึ่งแระมาดิ
โคตรคิดเถิงอ่ะ
เด่วหัยแมม่สอนอ่ะ
แม่ยังบอกหัยมาเรียนเรย
เด่วคุนแม่เก่าสอนเอง
มาน่ะ
มานะ
เจอกัลน่ะ